Mijn liefste,

Toen ik je voor het eerst had gezien, kon ik m’n mond al niet over je houden. Vooral je ogen waren me opgevallen. Ze waren zo mooi, ik was er gewoon verliefd op geworden. Ik vertelde C. over je, en ze was maar al te blij dat ik het nu over een jongen had, waar ik de naam amper van wist, dan dat ik over een jongen praatte, die me alleen maar verdriet deed.

 Ik vertelde T. over je, en hij gaf mij je msn. Ik zat te twijfelen of ik je wel moest toevoegen, ik bedoel maar – misschien was ik je daar wel niet opgevallen, of wilde je niet in contact met me komen. Later had ik daar echter scheit aan, en heb ik je toegevoegd. Je vroeg me wie ik was, ik vertelde dat ik Femke heette, en dat ik je had gezien op het feestje van T. Je zei dat je wel vaag wist wie ik kon wezen. Dat vond ik al heel wat.

 We praatten best vaak op MSN, en zo nu en dan mocht je webcam aan, en mocht ik naar je kijken. Stiekem was ik dan heel blij, maar ik wilde het je niet te erg laten merken, misschien vond je het wel dom of wat dan ook.

Je vroeg vaak of we eens konden chillen, maar aangezien ik een lastige moeder heb.. mocht ik vaak niet. Het kon jou niets schelen, je bleef doorvragen – en ik bleef doorzeuren. Tot ik eindelijk mocht. We hadden op MSN hele gesprekken over kusjes, en dat we die elkaar zouden geven.. Maar toen we elkaar eenmaal zagen, kwam er op het eind alleen een kusje vanaf mij kant. Ik wilde het al de hele avond doen, want ik vond je toen al echt superleuk, maar ik durfde het niet.

We praatten weer vaker op msn, en de week daarop kwam je naar mij toe. Tenminste, je zou komen op zondag.. Maar opeens had je toen veel huiswerk, en kon je niet. Ik was erg teleurgesteld, maar je beloofde me dat je de volgende dag zou komen, en dat kwam je. We hebben een beetje wat rondgelopen, en voor ik het wist was de tijd alweer voorbij en zou me moeder je naar de bus brengen. Echter vond ze dit onzinnig, en bracht ze je gewoon naar huis. Alhoewel ze bracht je naar de koog. Je probeerde me daar toen te zoenen, toen ik uit de auto stapte, maar ik deed me bek niet open – vraag me niet waarom -.

We werden wat closer, en spraken vaker af. Ik vond het fijn om bij je te zijn, en jij – zoals ik merkte – ook bij mij. We waren al vaker bij elkaar, en op een gegeven moment twijfelde ik of we nou wat hadden of niet. Want ja, vroeger vroeg je elkaar nog wel verkering, maar dat doe je op deze leeftijd ook niet zo gauw meer. Dus vroeg ik maar in een smsje of we wat hadden. Jij e-mailde terug, dat je het ook niet wist, maar dat je het goed vond. 16 Oktober, dat vond ik de datum.

17 Oktober was echter meteen de eerste keer dat we bij elkaar sliepen, en elkaar aanraakten. Snel, maar geen spijt. Ik vond het echt fijn om in de nacht bij je te zijn, en je was gewoon zo lief.

Rond 20 oktober was er echter wat gekut, omdat ik zonodig weer dom moest gaan denken aan me ex, die dat niet heeft verdiend, maar het was toch echt. Ik had het je verteld, omdat je merkte dat er wat met me was. Jij was verdrietig, ik was verdrietig. En ik had verschrikkelijk spijt, omdat ik het toch een soort van uit had gemaakt. Ik stuurde je die avond erop een mail, dat ik verschrikkelijk spijt had, en dat ik het opnieuw wilde proberen, maar voor mij was het afwachten of jij dat wilde. Ik was dolgelukkig toen je zei dat je dat wou. En dat ben ik nu nog steeds.

Ik kan me niet voorstellen, dat ik bijna zo een mooie, maar vooral zo een lieve jongen had laten lopen. Zo’n iemand die van mij houd, en ik deed dat na een aantal dagen al verdriet, ik vind het echt zonde dat ik dat heb gedaan. Maar ik ben blij dat het goed is.

De tijd vloog, en met me verjaardag kreeg ik zó een lief kadootje van je, ik ben er echt blij mee – ook al istie wat verstoft – elke avond kijk ik er even naar, en dan denk ik aan jou. Aan hoe fijn je bent, en hoe lief, en dat je echt mijn vriendje bent. Dat maakt mij heel gelukkig.

Ook 10 december was voor mij toch wel een soort van mooi punt in mijn leven. Het is toch niet zomaar iets als je ontmaagd word, maar dat was de datum voor mij. En het was fijn. Het was met een jongen van wie ik echt houd, en dat heb ik altijd gewild.

Nu zitten we alweer op 14 januari, en gaan we al bijna weer een kwart jaar met elkaar – dat klinkt even langer dan 3 maanden -. Ik hoop dat er nog 300 kwart jaren bij mogen komen! Want ik ben echt heel gelukkig met jou aan mijn zijde.

Sander, ik hou van je, en dat zal ik blijven doen.